...fyrir bálið.

Robyn Hitchcock – One long pair of eyes

– ” – – Sally was a legend

– “ – – The abandonded brain

Erum flutt útá Strönd, í bleikara hús í hallanum milli fjalls og hafs, milli fjalla, það heitir eftir stórborg. Þessi gul-stráði græni flati útí sjó, er eina jafnsléttan hér í kring. Fjöllin rísa þúsund metra uppí háaloft. Kvíslaður foss niðar nætur fyrir aftan húsið; órækt iðar af kvikindisskap.

Myndin er síðan í morgun af reykpallinum. Á kvöldin leka inn trillur með fisk handa öllum nema okkur og óðmjúkir spíttbátar bulla sjó, hring eftir hring, en stærri skipin halda sig utar, eru líka fá. Þennnan gull-kláf hef ég aldrei séð. – Um daginn barði hnúfubakur sjó og gaus, ég sá hann með gleraugunum. Kríuger elti hann. Þá sá ég loks það sem ég hafði glápt eftir. – Af reykpallinum hef ég lesið hlíðarnar hætta hvítu, taka lit, mælt fingur vð björg, kíkt undir þokubakka.

Lagið að neðan heyrði ég í útvarpinu og hef hugsað um það stöku sinnum, – nú með netinu tók ég það upp. Öldur rísa. Mér finnst einsog lagið sé erlent, en kem ekki fyrir mig. Hún, gamla þulan, sagði að það væri fjörutíu ára. Hér er allt mest stillt. En ég veit þær rísa. Hljómsveitin Gautar frá Siglufirði. (Þangað hef ég aldrei komið. – Þar þjónaði stúlkan sóttkvíddum sjóurum í spænsku veikinni 1918: “Það var mikið blessuð sending, þessi stúlka.” Staðurinn er undir dulnefni, Sigluvík, en sagt réttar frá annarstaðar, þessu sleppt þó – annar bragur, Einkennileg ferðasaga.)

Gautar – Öldur rísa

Minni líka á þetta framtak, stórfínar plötur Fossgötuhjóna. Á annari eru myndir eftir Tobba og þar má líka heyra ígul-rödd mína skola á strönd, dregna uppá disk, einsog postulínsbollar brotnir í strigapoka, reyna við eitthvað fallegt. Takmark vetrarins.

Fjögur fögur, feit og heit reggí-lög.

Gregory Isaacs – Financial Endorsement

Leroy Brown – What a Fire

David Jahson – Natty Chase the Barber

Eek-A-Mouse – Wa-Do-Dem

Fyrir sumar, fyrir sól, fyrir skitinn aur, fyrir það að reka rakarann á brott.

Ég veit að ég er einhvern veginn öðruvísi en hinir,
sem alla daga mánaðarins vinna fyrir sér.
Og þessvegna er ég hæddur, því harla fáir vinir
hylla mann, sem utangarðs þjáning sína ber.
Því hverjir eru vinir þess, sem veltir vösum tómum,
sem vanrækir að starfa fyrir Ólaf Thors og Co.
En þráir aðeins sólskinið og svolítið af blómum
og syrgir ekki vitund þáhamingju sem dó.

Ég er ei sá, sem hjartað í bænarauðmýkt beygir
og blessar þetta frelsi, sem gerir hjörtun veik. –
Mín trú er bundin hug þess, sem heiðríkjuna eygir
og hamingjuna teygar af lífsins einfaldleik.
Þó á ég lítinn draum, eins og drengir allra stétta
um dreymin meyjaraugu í logagylltum sal,
við músik allra rósa, – rauða vökvann létta,
sem í rauninni er bara til á Spáni og Portúgal.

Og hverja mundi undra þó sál mín sæist detta
í svarta myrkur tímans, ef þráir slíka vist, –
en svona er mín ævi – ég elska bara þetta
og einnig nokkrar melódíur eftir Brahms og Liszt.
Sjá, þessar litlu melódíur, sem líkjast þýðum blænum,
eru leiðarstjörnur mínar, – allt það sem ég kann,
en af þessu er ég talinn óalandi í bænum
og enginn vill mig hýsa nema “blessuð lögreglan”.

Vilhjálmur frá Skáholti

Það var stuttur þáttur um daginn, þarsíðasta sunnudag, um Vilhjálm sem var ágætur, en ég þekkti hann ekkert fyrir, nema nafnið og þessar frægu línur hans. Það var gaman að heyra hans eigin lestur á nokkrum ljóðum – eins að heyra Jón Óskar lesa; ég hafði aldrei heyrt rödd hans. En úr þessum þætti klippti ég tvö lestra Vilhjálms, á ljóðinu hér að ofan og minningarljóðinu um Dúnu.

Ljóð, orkt utangarðs

Dúna, In Memoriam

D: Where did the "Geah" come from?

MC Eiht: I've been sayin' "Geah" since at least '87, just tryin' to be different. You know startin' a rap, hangin' in the hood tryin' to be slang orientated with my thang. So, I just started sayin' "Geah" instead of "Yeah" and it's always stuck with me. And if you look everybody and they mama today say "Geah", and it's all cool. Don't nobody recognize who started it, but you know it's all good. But that's how I started sayin' "Geah". Everybody was 'yeah, yeah' you know 'yeah man, yeah man', so I just started slurrin' it 'Geah' and just made it my own. And everybody know where it came from, so that's all good, too.

Það rapplag sem helst lifir hjá mér - lifði af.

Townes Van Zandt - She Came and She Touched Me (live)

Warren Zevon - The Rosarita Beach Café (demo)

Án þess að nokkur hafi náð í fyrri lög, eða varla, þá skelli ég þessum lögum inn. Þau eru þau sem eru í uppáhaldi hér hjá mér í dag, eða hafa verið undanfarið. Þessir fjórir listamenn eru allir næsta ólíkir, gullöld þeirra ölluheldur frá sínhvorum tímanum, og ekki endilega þessi sem hér birtist.

Hér eru lögin – eða eru þau þarna?

Annars ætla ég að sigla suður í fyrramálið og hitta valið fólk.