“Hér á milli laga eru tvær litmyndir af Jayne Mansfield fáklæddri, eiginlega alsnakinni, úr ameríska glanspíublaðinu Playboy. Ég held að ég setji hana í annað kventöfrasætið á eftir Marilyn Monroe – að öðrum ólöstuðum. Frá árinu 1953 eru þessar tölulegu upplýsingar um Marilyn: Hæð: 166 cm; barmmál: 94 cm, mittismál: 61 og mjaðmamál: 94 cm. Fyrst þetta ber á góma mætti einnig nefna þessar fögru konur hvíta tjaldsins: Sharon Stone, Gene Tierney, Rita Hayworth, Natalie Wood, Dorothy Dandridge (“hin blakka Marilyn”), Silvana Magano, Anita Ekberg, Jane Russel, Jennifer Jones, Dolores del Rio, Deebie Reynolds, Elizabeth Taylor, Diana Dors, Kim Novak, Melina Mercouri, og Elke Sommer. Allar höfðu þær hrærandi áhrif á hormónastarfsemina. Líka Barbí Benton “leikfélagi”, Pamela Anderson (“Bimbo sapiens”), Donna D'errico og Geena Lee Nolin. Hins vegar féll ég aldrei úr fjarlægð fyrir Birgitte Bardot og ekki heldur Sophiu Loren.
Hér má svo bæta má svo bæta við nöfnum þessara gullfallegu kvenna sem voru upp á sitt besta á tíunda áratugnum: Cindy Crawford, Claudia Schiffer, Elle MacPherson og Karen Christensen, allar sýningarstúlkur, og Brooke Shields, Kim Basinger, Kathleen Turner, Kristy Swanson, Kelly McGillis, Rebecca Gibney og Monica Bellucci, kvikmyndaleikkonur. Viðbót: Hólmfríður Karlsdóttir, Andrea Gylfadóttir og Andrea Róbertsdóttir. Og svo er það Demi Moore sem er nú annars handleggur – eða fótleggur.”
[I b.–bls. 843]
Milli laga segir Arngrímur en hann skrifar upp ótrúlega fjölda af lagatextum, fyrsta vers og viðlag eða bara allt. Einhverjar rosabækur hefur hann haft sem geta geymt allt þetta. Textinn á undan er hans eigin þýðing eða útlegging á dönskum texta, Herra Baldriann:
“Mitt víf er ungt með yndisvöxt, / með öðrum manni var hún lögst, / og vilji hún meiri “amour”, / við einum bætum trúbadúr.”
Þá er það fljóðatal og svo:
"Einn af slögurum ársins 1964 var Hello Dolly úr samnefndum söngleik. Lagið og textinn var eftir Jerry Herman og Louis Armstrong tók það upp á sína arma (eða réttara sagt upp á sinn lúður). Fyrra erindið var svona: “Hello, Dolly, well, hello, Dolly, / it's so nice to have you back where you belong [...]”
Þá örstutt hugleiðing höfundar, í er ma þetta: “Tvennt (sjálfsagt þrennt) kemur aldrei til baka: Liðinn tími og töluð orð.” Svo bréf frá 10. júlí 1964, skrifað á Háleitisbraut 50, til mömmu.
Extra:
"Löngu framar í þessu riti taldi ég upp nokkrar konur sem glatt hafa auga og anda minn og milljóna annarra karlmanna. Hér á eftir fara nöfn nokkurra íðilfagurra kvenna tl viðbótar:
Cindy Crawford, Dolores del Rio, Drew Barrymore, Ellle Macpherson, Helena Christiansen, Kate Moss, Linda Evangelista, Claudia Schiffer, Eva Herzigova, Jane Fonda, Katarina Witt, Laetitia Casta, Goldie Hawn, Nadja Auerman, Jennifer Lopez, Sarah Paulson, Bo Derek, Ursula Andress (auðvitað kölluð "Undress") og Vendela Kirsebom."
[II b.–bls. 1230]